Wat een gedoe

Even een update over wat er gisteren en vandaag is gebeurd.

Wij waren gisteren keurig op tijd op het vliegveld, wat aan de vroege kant zelfs, om een uur of half 11. We zouden om 13.51 vliegen. Toen we de beveiliging en alles door waren gekomen bleek dat we vertraging hadden tot 15.08. Kan gebeuren, niet leuk, maar een uurtje wachten.. er zijn ergere dingen!

Tot op een gegeven moment ineens bleek dat de vertrektijd was verschoven naar 17.59! Maar er werd niks omgeroepen en er werd niemand wat verteld. Uiteindelijk werd er wel omgeroepen dat er een defect was in het computersysteem dat ze aan het waren updaten oid, waardoor het vliegtuig later was vertrokken vanuit Toronto. Uiteindelijk zou de vetrektijd 16.00 zijn. We hebben een paar keer te horen gekregen dat we over een minuut over 10 zouden kunnen boarden, maar die Delta minuten duurden wel erg lang. Uiteindelijk stonden we om een uur of 5 in de rij om daadwerkelijk het vliegtuig in te stappen. Een heel klein toestelletje dat we via een trappetje moesten betreden. We zaten in het toestel, maar het duurde nogal lang voordat we uiteindelijk gingen rijden, en toen we gingen rijden leek het wel alsof we alleen maar rondjes aan het maken waren, totdat de gezagvoerder met het nieuws kwam dat ze iets 'ongewoons' hadden gezien en dat ze dat even uit moesten zoeken. Na weer een tijd wachten kregen we te horen dat we terug gingen naar de gate en dat we weer uit moesten stappen. Zucht.

Ik wilde dat vliegtuig natuurlijk al lang uit, want het was er klein, bloedbenauwd en ik had het idee dat het elk moment kon gaan ontploffen. Joyce kwam al met de uitspraak: "We zijn te jong om te gaan".

Hierna minstens een uur zitten wachten om te horen dat ze eigenlijk nog niks wisten en later met een update zouden komen. Maar elke update die er kwam (en dat waren er weinig!) was dat er nog geen nieuws was. Ondertussen kregen we niet eens wat te eten en te drinken. Toen zag Joyce wat mensen van onze vlucht met iets wat op een voucher kreeg en is ze verhaal gaan halen en toen bleek dat we wel een voucher konden krijgen. Leuk dat ze dat ook even vertellen. Dus wij vouchers gehaald, 12 dollar per persoon. En ik moet zeggen dat ik daar heeeeel lekker van heb gegeten (rijst met zoete kip en nog wat vlees waarvan ik niet weet van welk dier het kwam). Tijdens het eten kregen we te horen dat ze een testvlucht aan het maken waren om te kijken of alles was gemaakt en of we konden vliegen. Dat klonk hoopgevend!

Even later hoorden we dat we nog een voucher op konden halen die 50 dollar waard was en die we konden gebruiken bij een toekomstige deltavlucht, dus wij gingen in de rij staan. Toen wij bijna aan de beurt waren kwam de piloot naar één van de luchthavemedewerkers en die vertelde haar wat het probleem was. Het had geloof ik iets te maken met een apparaat dat hielp bij de toevoer van vloeistof. Ik hoorde hem vertellen dat ze de vlucht nog niet cancelden, maar als hij eerlijk was had hij er een beetje een hard hoofd in. Toen wij aan de balie stonden werd de vlucht alsnog gecanceld. Nou dat zakt de moed je wel even in de schoenen hoor, als je al een uur of 10 op het vliegveld aan het wachten bent.

We hadden dus nog enigszins geluk dat wij aan de balie stonden net nadat het was gecanceld, zodat wij één van de eersten waren bij wie alles kon worden omgeboekt en geregeld. Al wisten we helemaal niet wat er ging gebeuren, want de vrouw die ons hielp begreep er zelf niks van. Uiteindelijk bleek dus dat ze ons kon omboeken naar een vlucht voor de volgende dag en dat we een hotel kregen. Dat was echt een opluchting! We kregen ook vouchers voor ontbijt en vervoer van en naar het hotel. Ik moet zeggen dat de mensen ons hier, ondanks de behoorlijk slechte communicatie overdag, echt goed geholpen hebben. Ze waren allemaal moe en hadden eigenlijk al thuis moeten zijn. Ik heb dus ook wel even laten weten dat ik al die moeite ontzettend waardeerde en dat deed ze geloof ik wel goed.

Dus wij onze koffers ophalen en op naar de taxi. Veel taxichauffeurs willen geen vouchers aannemen, dus het duurde nog even voordat we er eentje hadden. Uiteindelijk aangekomen bij het Hilton in Woburn (dat was dan wel weeer leuk!) en we staan aan die balie, horen we bijna meteen: "Sorry, we hebben geen kamers meer". En meer niet, want toen staarde ze ons alleen maar aan. Nou, wij konden niet eens iets zeggen, we staarden alleen maar terug. Uiteindelijk bleek dat (heel ingewikkeld allemaal) het Hilton eerst een Crown Plaza was en een ander hotel nu Crown Plaza was, of zoiets. Maar veel mensen die eigenlijk naar Crown Plaza moesten, zijn uiteindelijk naar het Hilton gebracht. Waarom die mensen van het hotel dan niet zeggen dat ze in het verkeerde hotel zijn is mij ook een raadsel. Goddank hadden ze uiteindelijk toch nog ergens een kamer over waar we om een uur of 11 eindelijk in konden. Nou, die bedden lagen lekker!! Beetje jammer dat we er maar een uur of 5 in konden liggen, want vanochtend om kwart voor 5 ging de wekker alweer. We zouden eigenlijk door dezelfde taxi weer worden opgehaald, maar die kwam natuurlijk niet opdagen op de afgesproken tijd, dus moesten we weer een andere taxi regelen.

En nu zitten we weer op het vliegveld te wachten tot we kunnen boarden en vliegen we (hopelijk) om 08.55.

Overigens was onze geplande laatste dag in Boston nog heel leuk. We zijn weer naar Quincy Market geweest en zijn helemaal langs de haven gelopen.

Zometeen dus echt naar Toronto. We hebben daar geen wifi, dus bloggen zal iets moeilijker worden, maar daar vinden we wel iets op! Nu gaan we nog even onze laatste voucher opmaken :))

Liefs! x

Reacties 2

Marissa 02-08-2012 15:35

Jeetje Anne wat een avontuur weer! Gelukkig is alles uiteindelijk toch nog goedgekozen (er vanuit gaande dat jullie nu in de lucht zitten)

Cisca, Martin en Marvin 03-08-2012 19:16

Als je nou heeeeeel veel eten haalt van die vouchers...kan je misschien nog een DOGGGYBAG vragen...Hoewel je wel weer nieuwe vouchers zal krijgen als er weer iets mis zou gaan. Hopelijk gaat het vanaf nu alleen maar goed en zijn jullie inmiddels van Toronto aan het genieten! Veel plezier weer en tot het volgende verhaal...Enne, vergeet niet dat er een engeltje op je schouder zit, dus jullie gebeurt vast niets in de vliegtuigen!!!
Groetjes ook van Martin, die nu ook vakantie heeft....

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer