Sydney

Ik begin even met: I LOVE SYDNEY. Dit is echt een hele fijne stad. Het is hier groot en veel, maar er heerst niet het gevoel van arrogantie, iets wat je er in andere grote steden vaak wel bij krijgt. De mensen zijn relaxed en aardig, het weer is lekker (wat natuurlijk niet tegenwerkt) en er is zoveel te doen en te zien. Te veel om voor elkaar te krijgen in de week dat wij er zijn. Ik zou hier zo kunnen wonen, want ik voel me hier best thuis. Maar wees gerust ik kom gewoon weer lekker thuis. Of wees niet gerust in dat geval, wat je wil ;) En terwijl ik dit schrijf vliegen de vliegtuigen constant over, dus nu voel ik me helemaal thuis!

Het is alweer lastig om te bedenken wat we allemaal gedaan hebben in die paar dagen;  mijn geheugen is natuurlijk ook niet meer wat het geweest is. Ik geloof dat we bij dinsdag gebleven waren, onze tweede dag in Sydney. We begonnen met het verkennen van de winkelstad Sydney. Het weer was niet heel denderend, een beetje bewolkt. Dus Willemijn en ik gingen met onze tante de stad in en hebben daar een meetje rondgewandeld en winkels bekeken. ’s Middags was er een big happening, namelijk de Melbourne Cup. Ik had er zelf nog nooit gehoord, maar dit is een middag waarop Australië even stil staat. Het is een paardenrace en heel veel mensen, ook mensen die normaal gesproken niet gokken, zetten wat geld in. Hoeft niet veel te zijn, maar op die manier ben je echt even onderdeel van het geheel. We gingen naar een soort café, samen met mijn oom en tante, Maria, de vrouw in wiens huis wij verblijven en haar vriend Maury. Toen we nog thuis waren kwamen Maria en haar moeder gezellig even binnen, en dat was heel leuk. Het eerste wat Kath, Maria’s moeder, zei was: “Well, aren’t you tall and goodlooking.” Nou, dan kun je al niet meer stuk natuurlijk. Ze hadden allemaal typisch Australische lekkernijen voor ons meegenomen om ons welkom te heten in hun land. Zo lief! Gelukkig hadden wij ook een Hollands cadeautje voor Maria meegenomen (hoe lullig was dat anders geweest), namelijk een kalender met allemaal Hollandse plaatjes. Daar was ze helemaal blij mee, dus dat was geslaagd.

Eenmaal in de bar ging mijn oom wat geld in zetten en hij had voor Willemijn en mij ook op een paard gewed. Ik ben nooit zo van het gokken, maar ik merkte nu wel dat het echt leuk was om in dit geval een uitzondering te maken. Mijn paard deed een groot gedeelte van de race mee in de kop, dus op die manier zit je er echt in . Iedereen gaat ook mooi gekleed, en vrouwen doen een hoedje op, dus overdag zagen we al vrouwen op hun paasbest door de stad lopen. Wij hebben uiteindelijk zelf een hoedje gefabriceerd van wat nepbloemen en een haarband. Best goed gelukt nog. De race zelf duurt maar een paar minuten, dus het is ook zo weer voorbij, maar iedereen maakt van de dag een feestje. Was heel leuk om onderdeel te zijn geweest van zo’n Australisch feestje.  Hierna zijn we nog de stad ingegaan en hebben we de buurt The Rocks verkend. Dit is ook een leuk deel van Sydney, waar bijvoorbeeld veel Aboriginal kunst te vinden is, maar er zijn ook veel nauwe arbeidersachtige straatjes, het lijkt een beetje op Dublin. Uiteindelijk weer naar huis en als een blok in slaap gevallen.

Woensdag besloten Willemijn en ik er alleen op uit te gaan en wat we heel graag wilden was: een koala knuffelen!! Nou, waar ga je dan heen? De dierentuin natuurlijk! We hadden veel goede verhalen gehoord en gelezen over Taronga Zoo en het uitzicht vanuit het park moest geweldig zijn. Na wat informatie waren we er wel al achter dat in deze staat, New South Wales, het vasthouden van koala’s inmiddels bij wet verboden is, omdat de dieren er te gestrest van raken. Logisch natuurlijk.

Dus wij met de ferry, op naar Taronga Zoo. Ik kan het vervoer per water echt in elke stad aanraden. In Amsterdam is er natuurlijk al de pond van Centraal naar Noord, maar de ferryritjes zijn zo leuk! Je ziet de stad steeds van een andere kant. Dus Amsterdam met de boot van de ene naar de andere kant, dat is toch te leuk?! Als we op die noord-zuidlijn moeten blijven wachten..

In de dierentuin kun je met een kabelbaantje van de ene naar de andere kant (ook weer te leuk!) en dan heb je inderdaad echt een adembenemend uitzicht over de stad. Eigenlijk zie je constant het Opera House en de Harbour Bridge als je door het park heen loopt, super! Bij de ingang kon je ook een ‘animal encounter’ kopen, onder andere met… een koala! Nou, wij dat kopen natuurlijk. Ongeveer anderhalf uur later konden we bij de beestjes terecht (popi jopi’s die koala’s). Ondertussen door het park heen gelopen, en het is echt een mooi park. Zeker als je het vergelijkt met bijvoorbeeld Artis, waar veel van het park en de verblijven vrij oud zijn (wat wil je ook met één van de oudste dierentuinen ter wereld) en de dierenverblijven zijn hier, ondanks dat het gevangenschap blijft, een stuk ruimer. Behalve de dieren die we in Nederlandse dierentuinen natuurlijk ook kunnen bewonderen waren we natuurlijk vooral geïnteresseerd in de echt typische Australische diersoorten. Kangoeroe, wallaby, dingo, pilatypus, cookaburra en natuurlijk ook de Tasmaanse Duivel (die er veel schattiger uitzien dan de naam doet vermoeden). Uiteindelijk konden we naar de koala’s toe en zagen we er eentje van heel dichtbij. Na te zijn binnengelaten door een enige vrouw liepen we naar een boom waar een koala in zat te slapen (iets wat ze volgens de verzorger zo’n 20 uur per dag doen). We mochten ermee op de foto, zonder hem aan te raken natuurlijk, en allerlei vragen stellen. De koala is helaas een echt uitstervende diersoort. Door het kappen van bomen en bosbranden hebben ze weinig kans. Heel zonde van zo’n schitterend dier!

Hierna zijn we verder gegaan in de dierentuin en tegen sluitingstijd hebben we de ferry terug naar Circular Quay genomen en vanuit daar de ferry naar Manly. Dat is een strand, maar ook een gedeelte van de stad. Echt zo’n surferscultuurtje heerst daar, heel relaxed. Trudy en Les waren daar ook en samen hebben we fish and chips gegeten aan het strand en bij ondergaande zon. Heel fijn!

Donderdag nam Trudy ons mee naar Katoomba, zo’n 2 uur durende treinreis vanuit Sydney. Bij Katoomba staan de Three Sisters; drie gigantische rotsblokken en daarbij een heel mooi uitzicht. Als je het googled krijg je een beter idee dan ik het nu kan uitleggen ;) Het was behoorlijk warm, maar wel een lekkere warm. Niet zo vies als we het in Nederland hebben als het tegen de 30 graden loopt. Hierna hebben we nog een wandeling langs de klif gemaakt (wat NIET mijn hobby is), waarvan een groot gedeelte geen railing langs de kant had. Mezelf kennende, ik ben motorisch niet heel sterk en struikel de hele dag over van alles, waaronder mijn eigen voeten, liep ik daar niet heel relaxed. We deden gelukkig geen lange wandeling, maar de uitzichten waren het waard. Er waren nog een paar Italianen die blijkbaar een doodswens hadden en over een hekje bij een uitzichtpunt klommen om vervolgens op de rand van een rotsblok te gaan zitten. Alles voor de foto zullen we maar zeggen. Wat wel heel apart was, was dat je heel duidelijk de schade van de bosbranden kon zien. Die waren daar niet al te ver vandaan, maar het was net over een mist hing, terwijl dat dus gewoon rook van de bosbranden was. Ook waren er veel beschadigde en zwartgeblakerde bomen. Ik had niet zo verwacht dat we het zo konden zien, maar het was dus wel apart om er zo dichtbij te zitten.

Uiteindelijk weer terug naar Sydney, waar we wat gingen eten met onze nicht Beppie. Zij wist een leuk tentje waar je lekker en niet al te duur eten uit Maleisië kon eten. Ik moet zeggen dat het lekker, maar wel apart was. Willemijn had een bord eten waar een soort slijm op lag en ‘het smaakte net zoals het eruit zag’. Nou, het zag eruit als kattenkots. Maar buiten het slijm om was het wel erg lekker en ook leuk om weer bij te kletsen met Beppie. We hebben nog een beetje met haar gewinkeld en zijn toen weer naar huis gegaan.

Vrijdag zijn we er weer samen op uitgetrokken; we gingen naar BONDI BEACH. En ja, daar was ik lichtelijk hysterisch over want nee, ik heb geen enkele aflevering van Bondi Rescue gemist. Het strand is veel kleiner dan ik had verwacht, maar wij zijn in Nederland natuurlijk ook een eindeloze kustlijn gewend. Hier hebben ze meerdere kleine strandjes, onderbroken door grote rotspartijen. Het blijft altijd grappig om iets in het echt te zien wat je zo vaak op televisie hebt gezien. Vooral de Lifeguard Tower! Ik heb een paar lifeguards kunnen spotten die ik herkende, maar omdat ik zo’n watje ben staan we natuurlijk niet met de op de foto. Op een gegeven moment was er een hoop commotie en meisjes die gilden: "I touched him!!!". Willemijn ging een kijkje nemen en vroeg aan een paar meisjes wat er aan de hand was, bleek de winnaar van de Australische Big Brother er te zijn. Die was net echt twee dagen uit dat huis, dus dat zal wel gekkenhuis voor ze zijn geweest.

Het was weer behoorlijk warm, maar het waaide ook hard. Er was ook storm voorspeld voor later. We zijn een paar uur op het strand geweest en ik had me blijkbaar niet goed ingesmeerd want mijn benen zijn echt goed verbrand. Domme, domme Anne. Ik zou toch beter moeten weten na al die jaren roodharig zijn. Na het strand zijn we weer een beetje gaan winkelen en heb ik een lange jurk gekocht, want die ketchupflessen (melkflessen waren het echt niet meer te noemen) zagen er echt niet uit. Ook hebben we aloë vera crème gekocht die ik nu als een malle aan het smeren ben de hele tijd. Goed, komen we ook wel weer overheen. Het aantal winkels hier is echt eindeloos, en oh wat hou ik daar toch van, dus ons vermaken hebben we wel gedaan. Toen kwamen we supertoevallig mijn oom en tante tegen en zijn we samen met hen naar huis gegaan waar ik mijn benen onder handen heb genomen en we lekker soep hebben gegeten en lekker gekletst.

Ik zit nu op het vliegveld van Sydney dus ik kon snel deze blog even online zetten, volgende keer maar ik het verhaal van Sydney af! Wij vliegen nu naar Launceston, tot dan! xxxx

Reacties 4

rene 10-11-2013 11:32

Heel veel plezier verder, ben benieuwd naar het Launceston blogg.

Fleur 11-11-2013 10:41

Anne!
Wat maak je veel mee, leuk om je belevenissen te lezen! Ik heb de three sisters inderdaad gegoogled, wat een mooie natuur zeg.
Geniet van je volgende dagen in Launceston!
Liefs x

Lidy 11-11-2013 12:45

Heel veel plezier in Lonny, en doen jullie iedereen daar de groeten van ons?

Cisca 13-11-2013 14:23

Heb eerst de aankomst in Lonny gelezen, daarna pas dit eerdere blogverhaal. Hoop dat je benen snel weer zacht en bruin aanvoelen, ipv rood. (Toen ik daar was met met 18 jaren, was ik de eerste dag al kreeft geworden, met Fiona aan het strand...tja ook ik was naïef. Heeft me toen een week van mijn vakantie gekost.)

En...wat zou ik nu graag Sydney nog eens op een andere manier bekijken, three Sisters en al!!!
Dank je voor de Google-tip.

En Bonda Beach...en die gebruinde Lifeguards...echt TE mooi!

Blij dat jullie dit allemaal mogen beleven.

xx Cisca

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer