Sydney --> Launceston

Halloo, daar ben ik weer!

Ik was geloof ik gebleven bij ons laatste weekend in Sydney. Even graven...

Zaterdag was het weer stralend mooi weer en besloten we er weer zelf op uit te trekken. We hebben de ferry naar Darling Harbour genomen, waar we nog niet waren geweest. Dit is een heel leuk stukje Sydney, namelijk de haven (what's in a name..). Hier zijn veel restaurants en cafés. Vanuit hier zijn we doorgelopen door Chinatown, en dat blijft een aparte ervaring. Zo'n kolonie Aziaten, allemaal bij elkaar, het zijn echte kuddedieren! Vlak na Chinatown ligt Paddy's Market, dit is een beetje te vergelijken met de zwarte markt, al zou ik natuurlijk nooit insinueren dat de producten hier ook van de vrachtwagen gevallen zijn.. Het was in elk geval een hele goede plek voor souvenirs en andere snuisterijen. Niet dat we veel hebben gehaald, want ja, het moet allemaal ook weer mee natuurlijk. Helaas!

Na met veel moeite geprobeerd te hebben de hele markt uit te kammen zijn we naar Hyde Park gelopen, wat een relatief klein, maar gezellig parkje is met vooral veel monumenten. Toen door richting de Art Gallery van New South Wales. Het leuke is.. het is gewoon gratis! Aangezien het een zaterdag was, hoopte ik dat het niet te druk zou zijn, want we kennen allemaal de rijen voor het Van Gogh en het Rijksmuseum. Maar tot mijn grote verbazing konden we zo doorlopen en was het helemaal niet druk. Het was een heel leuk museum, met allerlei verschillende kunst. Ze hebben zelfs een Van Gogh hangen en in de kantine speelde een band live muziek. Er hing een lekker een relaxed sfeertje, zoals overal hier eigenlijk. Toen we het museum hadden gezien liepen we door naar de Royal Botanic Gardens. Dit is een grote en hele mooie tuin met allerlei bomen en planten en een schitterend uitzicht over de stad. Vanaf hier zijn we doorgelopen naar het Opera House, waar we nog niet aan de voorkant langs waren gelopen. Het blijft een indrukwekkens bouwwerk en ik heb  het natuurlijk ook nog even aangeraakt. Gewoon omdat het kon. 

Omdat we de ferry zo leuk vonden besloten we op weg naar huis een extra ritje te doen en te genieten van het weer en het uitzicht. Eenmaal thuis moesten we alles weer inpakken en op tijd naar bed, want de volgende dag vlogen we al om 8.15 in de ochtend. Les bracht ons naar het Central Station, waar we de trein pakten naar het vliegveld. Afscheid nemen is nooit leuk, zeker niet wanneer je niet weet wanneer je je familie weer gaat zien. We pakten het vliegtuig naar Launceston en eerder dan gepland, om ongeveer 09.45, landden we op Tasmanië. Hier werden we opgewacht door mijn ooms en tantes; Arnold, Colleen, Ans en Allan. Onze neef Paul kwam later met de auto aan om ons naar Christina, onze nicht, te brengen, waar we deze tien dagen logeren. Toen we daar waren kwamen oom en tante George en Marijke ook nog langs en stonden er allemaal lekkere dingen op tafel. Een heerlijk welkomsmaal en heel erg leuk om iedereen weer te zien. We werden meteen een paar dagen bij iedereen ingepland zodat we met iedereen tijd door kunnen brengen. Dat is natuurlijk de voornaamste reden van onze komst hier naartoe.

We logeren dus bij Christina, Michael en hun drie kinderen Thieron, Emiel en Mahni-Rose. We hadden kruidnoten en voor iedereen een chocoladeletter meegrbracht. Hun huis is heel groot en mooi en het uitzicht is echt onwaarschijnlijk. Ze wonen midden in de natuur en de wallabies lopen 's avonds en 's ochtends regelmatig door de tuin. Ze hebben een hond, een kat, kippen en vijf eenden. Het is hier heel gezellig en dus heel fijn dat we hier mogen slapen.

De eerste dag hebben we het vooral rustig aangedaan, we waren behoorlijk moe en toen alle gasten de deur uit waren zijn we even gaan slapen. 's Avonds lekker lasagna gegeten en gepokerd, waar we nog bij hebben gewonnen ook! Ik ben niet zo van de spelletjes, maar dit vond ik echt wel leuk (wat wil je ook, als je wint..)

Maandag had Christina in Launceston, de binnenstad, een afspraak, dus zijn wij met Thieron samen meegegaan zodat we de stad een beetje konden verkennen. Het is niet heel boeiend, kan het niet echt ergens mee vergelijken, maar het was wel leuk om gezien te hebben. We hebben wat sushi gegeten als lunch (jammieee!) en zijn naar het City Park geweest, waar ze aapjes hebben! Je kan ze van heel dichtbij zien dus dat was heel schattig. Daarna nog in zo'n megagrote supermarkt geweest en toen was ons dagje wel weer zo'n beetje voorbij.

Gisteren, dinsdag, zijn we met George en Marijke een dagje op pad geweest. Ik wilde graag naar Wineglass Bay en zij wilden ons daar wel mee naar toe nemen. Het weer zat helaas niet echt mee, maar toen we aan de klim naar boven begonnen was het in elk geval nog droog. Halverwege begon het een beetje te miezeren, maart dat mocht de pret niet drukken. Het was een pittige klim door de bush, maar dat is het helemaal waard als je boven aan komt. Het uitzicht over de baai is zo mooi. Er waren daar ook nog een paar Nederlanders, en die vrouw heette heel toevallig ook Marijke, net zoals mijn tante. Dus dat vond mijn tante helemaal leuk, omdat ze natuurlijk niet veel Marijkes tegenkomt hier in Australië. Op de weg naar beneden, die een stuk beter te doen was, nog een beetje met die mensen gekletst, dus ons portie Nederlanders hebben we wel weer gehad. Oh, en op het parkeerterrein liepen twee wallabies! Die lopen daar schijnbaar al jaren omdat ze natuurlijk weten dat ze daar eten kunnen halen. Ze zijn dus bijna niet meer wild te noemen. We hebben ze nog geaaid en ze waren zo schattig! Hierna de auto ingeklommen, op zoek naar een plekje om te picknicken. Mijn tante had allemaal lekkere dingetjes meegenomen, maar het was lastig om een plekje te vinden waar het niet heel hard waaide en dus heel koud was. Uiteindelijk iets gevonden, maar ik kan niet zeggen dat het niet koud was. We zaten lichtelijk weg te vriezen, maar het was wel een heel mooi plekje aan een klein strandje. 

We zijn toen weer te auto ingestapt en hebben flink wat kilometers afgelegd. In totaal wel 500. En dan hebben we nog maar een klein deel van Tasmanië gezien, je moet je voorstellen dat dit eiland bijna twee keer zo groot is als Nederland en er wonen maar een half miljoen mensen. Ga maar na hoeveel ruimte er hier is en hoeveel natuur dus de ruimte krijgt om zijn gang te gaan. We hebben echt zulke mooie dingen gezien, ik weet niet of ik dat ooit nog ga tegenkomen in mijn leven, Het is net alsof er van elk stukje van de wereld, een stukje op Tasmanië te vinden is. We zijn door weilanden gereden, door regenwoud, door de wolken, je kan het zo gek niet bedenken. Ik zat echt met open mond door het autoraam te kijken. Het is verder niet echt uit te leggen, daarvoor moet je de foto's zien, en zelfs die doen in de verste verte geen recht aan hoe het er uit ziet. Het was dus een hele bijzondere dag die leuk werd afgesloten met een lekker maal bij mijn oom en tante thuis en wat helemaal leuk was, was dat hun dochter en mijn nicht Fiona ook nog even gedag kwam zeggen.

Dat was het avontuur weer van de afgelopen dagen, als er weer nieuws is, meld ik me weer. Toedels xxx

Reacties 3

Cisca 13-11-2013 13:54

Hè, door de herkenning worden mijn ogen gewoon weer vochtig, ik geniet gewoon weer mee. Met een glimlach om mijn mond, dat dan weer wel.
Het is en blijft iets speciaals, Tasmanië, inderdaad denk ook ik niet dat ik ooit weer zoiets moois tegen zal komen. Natuurlijk, alles heeft zijn charmes, maar dit is met geen pen te beschrijven, en zo mooi bij elkaar!!!
Warme groeten aan allen daar.

Heel veel liefs en bedankt voor het laten meebeleven!

Dikke kus van Cisca

Lidy 13-11-2013 22:27

Jouw beschrijving van Tasmanië is heel raak! Zo herkenbaar. Ik krijg gewoon weer heimwee. Als ik tegen mensen zeg dat Tasmanië zo'n beetje het mooiste eiland van de wereld is, kijken ze me meewaardig aan, denken dat ik alleen loop op te scheppen omdat ik daar gewoond heb. Nu weet ik me gesteund door jouw verhaal.

Geniet nog meer van al het moois daar. En doen jullie nogmaals de groeten aan iedereen?

Martin 14-11-2013 23:14

Hoi Anne en Willemijn geniet er maar van want het voorbij voor je het beseft. En ja je slaat de spijker op zijn kop over het verblijf bij Cristina en Miychael ik geniet nog steeds na van de rust en de ruimte het wordt tijd om te sparen en terug te gaan om het maar allemaal nog een keer mee te maken

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer