Hong Kong en een beetje Sydney

Hallo allemaal!

Bij deze mijn eerste blog vanuit het verre buitenland! Want ik ben al eerder in het buitenland geweest, maar zo ver was het nog nooit! En dat is ook wel te merken.. (lees: cultuurshock)

Vrijdag in de namiddag vlogen we naar Hong Kong. We kwamen gelukkig gewoon mee met de vlucht, en ik wist wel dat ik zenuwachtig was maar ik had pas door dat ik best gestresst was over het feit of we wel mee konden komen toen er een last van me af viel toen we eenmaal zaten. De vlucht is ons alles meegevallen en ging eigenlijk best snel. Beetje filmpje kijken, hapje eten, zo kom je de tijd wel door.

We zijn ongeveer 11.30 plaatselijke tijd geland, keurig volgens de planning. Hong Kong is een bijzondere ervaring vanaf het eerste moment dat je er aankomt. Ten eerste loop je tussen zwermen Aziaten, en dat ben ik op Schiphol ook wel gewend, maar hier is het toch anders. Hier ben je namelijk op hun terrein. Ze kakelen en dringen voor. Ze hebben geen moeite je opzij, of juist de tram naar binnen te duwen. Je valt ook nogal op hier, we zijn een stuk langer en dan hebben we ook nog eens rood haar. Bingo!

Eerst moesten we na een stuk lopen in een soort metro om naar een ander gedeelte van vliegveld te gaan. Daar liepen we een gevoelsmatige kilometer of drie tussen poortjes en linten door naar de douane. Een gezellig Hong Kongeesje (we zijn er nog niet helemaal uit hoe je de mensen hier noemt, of iets wat hier vandaan komt) liet me door zijn land in en we konden de baggage ophalen! Echt gezellig zijn ze hier trouwens niet. Mensen zijn wel vriendelijk maar ze kijken bijna allemaal chagrijnig en de toon van het Chinees klinkt ook niet echt aardig. Verder zijn ze vrij bescheiden en praten ze zacht, dus als ze al Engels is het dankzij het volume en accent lastig te verstaan.

UIteindelijk zijn we naar het hotel vertrokken en dat was een interessante rit. Als je door Hong Kong rijdt is het net alsof je door een megagrote Chinatown rijdt, wat eigenlijk natuurlijk ook zo is, maar dan in het echt.  Het hotel was er eentje waar je niet zelf je koffers mag tillen of de deur open mag doen. Wordt allemaal voor je gedaan. Niet dat je ons hoort klagen, maar het blijft voor mij altijd een beetje vreemd. De kamer was prima en we hadden een heel mooi uitzicht over de grote gebouwen die deze stad kent. We hebben eigenlijk niet zoveel gedaan, want we waren kapot. Slapen in het vliegtuig blijft altijd een uitdaging. 

's Avonds zijn we gaan lopen om een indruk te krijgen en te eten. We kwamen terecht in een eettentje waar geen toerist te bekennen was, in het gebied van ons hotel leker er sowieso weinig te zitten, en dat is natuurlijk wel heel leuk want dan krijg je de echte ervaring. We durfden eerst niet zo goed want op de menu's die op de ramen stond alles alleen in het Chinees. En dan weet je natuurlijk niet of je hond of cavia op je bordje krijgt. Eenmaal binnen kregen we een menu waar alles gelukkig ook in het Engels op stond. We namen twee gerechten, noodles met vlees en een soort curry noodles. Was heerlijk, en met stokjes gegeten natuurlijk ;)

Na nauwelijks geslapen te hebben (jetlag) stonden we op en gingen we naar The Peak. Dat is een heel hoog punt waar je komt na een mega steile helling op te zijn gereden met een tram. Vanaf daar heb je een schitterend uitzicht over de stad. Er zijn ook nog wat winkels dus we hebben ons wel vermaakt. We waren bij de tram gekomen met een shuttle busje van het hotel, heel handig, maar we waren even vergeten te vragen hoe we weer terug konden komen. We wisten dat we niet ver van Hong Kong Station zaten, en dat we daar de shuttlebus konden vinden aangezien we vanaf het vliegveld via dat station bij het hotel waren gekomen. We zijn maar gaan lopen, en eerst waren er nog bordjes waar het station op stond, maar die waren we op een gegeven moment kwijt. En dan merk je echt de chaos van de mensen en de stad! Overal liepen zwermen mensen en als je dan een beetje verdwaald bent, maakt dat redelijk wat indruk, haha. Uiteindelijk de weg maar gevraagd, toevallig aan iemand die goed Engels sprak. Of ook niet helemaal toevallig, want ze was politieagente. Maar zo zijn we uiteindelijk op het station aangekomen en konden we terug naar het hotel.

Bij het hotel hebben we de koffers opgehaald en vanaf daar zijn we naar het vliegveld gegaan. We hadden vlak voor vertrek thuis toch nog maar een vlucht geboekt (doen we steeds op het laatste moment, zodat de kans dat we meekomen zo groot mogelijk is) met Cathay Pacific, dat is een Chinese maatschappij. Bij aankomst in Hong Kong had Willemijn al ergens gevraagd hoeveel plekken er nog waren en dat waren er toen  nog 37, dus dat zag er een dag van te voren wel goed uit. Toen we nu weer gingen, vroegen we aan de balie hoeveel plekken er nog waren maar dat wilden ze niet vertellen, want ‘confidential’, maar toen we op internet keken stond ‘ie nog op groen dus de kans dat we zouden meekomen was vrij groot. Ze vertelden ons ook wel dat het er goed  uit zag. We moesten ons eigenlijk 50 minuten voor vertrek van de vlucht weer bij de balie melden en dan zouden we horen of we mee konden. Dat vond ik zo kort! Zeker gezien het feit dat we bij aankomst ook zo’n eind naar de koffers moesten lopen. Op Schiphol hoor je ook kort van te voren of je mee komt, maar dat zit je al bij de gate, en nu nog maar bij de incheckbalies. Uiteindelijk zat ik rustig dit blogje te typen onder het genot van een McDonaldsje (ze hebben hier geen saus, of zoals Willemijn zei: ‘Ga maar eens proberen saus te vragen hier terwijl ‘ie geen Engels kan), maar we kregen er wel een papieren zag en poeder in een zakje bij. Het was dus de bedoeling je patat met het poeder in de zak te doen en het dan te schudden. Ik had er zo mijn twijfels over, maar lekker dat het was! Ik vind dat ze dat in Nederland ook in moeten voeren, want je hebt zo helemaal geen saus nodig en dat is dan weer veel gezonder. Tot zover mijn idee voor McDonald’s ideeënbusje ;D

Maar toen in middenin mijn verhaal zat werden we ineens naar de balie geroepen, terwijl we eigenlijk nog 20 minuten hadden, dus dat was snel alles inpakken, inchecken en op naar de gate! Ik had mijn verhaal nog niet af, dus vandaar dat het wat later is dan de bedoeling was. Het was in elk geval wel heel fijn dat we nu meer tijd hadden naar het vliegtuig te lopen. En het was inderdaad een eind! Het vliegveld van Hong Kong is gi-gan-tisch. Heel jammer dat we uiteindelijk niet de kans hadden om daar te winkelen, want ik vond Schiphol in vergelijking met andere vliegvelden al een behoorlijk assortiment aan winkels hebben, maar vergeleken met Hong Kong is het echt niks. Maar helaas, geen tijd. Uiteindelijk deden we er een half uur over, dus ik was blij met die extra twintig minuten. Toen we bij de gate zaten ging Willemijn nog even proberen om betere stoelen te regelen. Ik had er een beetje een hard hoofd in, maar ja hoor, het lukte! We kregen exit row! Willemijn had gezegd dat ‘we zo lang waren en dus wel wat extra ruimte konden gebruiken’. Haha! (Nu zijn we vergeleken met mensen uit andere landen ook wel echt lang, maar ik was daar echt niet ingetrapt als ik Cathay Pacific was :P

We hadden dus een heel relaxte vlucht van ongeveer 9 uur, beetje turbulentie af en toe, maar we mochten natuurlijk niet meer klagen. Het scheelt zo ontzettend veel als je extra beenruimte hebt, ik voelde me iets minden een oud wijf na afloop van de vlucht (lees: overal pijn). We landden om 7 uur in de ochtend plaatselijke tijd in Sydney. Het was zo’n gek gevoel dat we nu eindelijk echt in Australië waren! Wel was ons gevoel van tijd nu helemaal in de war. Het voelde een beetje als eind van de middag voor mij, maar het was dus nog vroeg in de ochtend. Daarna moesten we door de security, de welgevreesde Border Security! En het was helemaal grappig toen we een bord zagen staan met: ‘Channel Seven is filming Border Security today. Please let our employees know if you are wishing not to be filmed’. Uiteindelijk geen camera’s gezien, maar die mensen waren echt veel minder eng dan op televisie. We moesten in een rij achter elkaar gaan staan en toen kwam er een hond langs die ging snuffelen. Willemijn had vast nog wel ergens de geur van hondensnoepjes in een tas hangen, dus die hond likte een beetje aan haar tasje en ze vertelde aan de meneer die de hond vast had waar dat waarschijnlijk door kwam. Nou, in Nederland hoef je geen grapjes te maken tegen dat soort mensen, maar deze leuke meneer moest er gewoon om lachten. Ook als je niet meteen begreep wat te bedoeling was en je je daarvoor excuseerde was het meteen: ‘No worries, that’s not yout fault!’ Oh wat heerlijk, die mensen hier! Je merkt echt meteen een verschil in cultuur.

Uiteindelijk was alles helemaal goed en konden we zonder problemen en overhoop gehaalde koffers doorlopen. We werden opgehaald door mijn tante Truusje (Australische naam Trudy). We hadden haar al ruim vier jaar niet meer gezien, dus het was heel leuk dat ze er was. We zijn toen met de trein naar de Queen Victoria Building gegaan, waar mijn oom Les op ons wachtte. Vanuit daar zijn we samen naar het huis gegaan waar we deze week verblijven. Het is het huis van een vriendin van mijn oom en tante. Het is klein, maar knus, en er is geen internet (ja, het bestaat nog). Vandaar dat mijn blog zo laat is, ik moest wachten tot ik ergens met mijn laptop was waar internet was. Wifi heb je op meerdere plekken dus contact via telefoon is makkelijker, maar ik loop niet overal mijn laptop mee naartoe te slepen. Sorry! ;)

Nadat we even een powernap hadden gedaan (van slapen was in het vliegtuig weer weinig terecht gekomen) en een broodje hadden gegeten, vertrokken we naar de ferry die ons richting de stad zou brengen. Dat is dus echt heel leuk, je hebt meteen een heel mooi uitzicht over de stad en een bootritje is altijd gezellig. Het waaide heel hard, dus ondanks dat de zon scheen, was het steenkoud op die boot. Er werd ons verteld dat ze tot nu toe een heel warme winter en lente hadden gehad, en dat we op een echt koude dag aankwamen. Nu liepen we alsnog zonder jas buiten hoor, dus we hebben een iets ander idee van het begrip koud in Nederland. We zagen de Harbour Bridge en het Opera House. Het is echt een heel leuk stukje, want je hebt ook een boulevard met heel veel tafeltjes waar mensen lekker zaten te eten en te drinken. Een heel fijne en relaxte sfeer. Na een kopje koffie en thee te hebben gedronken gingen we weer naar het Queen Victoria Building, waar we onze nicht Beppie zouden ontmoeten, die ons graag even wilde zien. En wij haar natuurlijk. Samen zijn we terug naar Balmain gegaan, het gedeelte van Sydney waar we verblijven. Les heeft toen heel lekker gekookt en na het avond eten zijn we vrij snel naar bed gegaan in de hoop op een goede nacht en het einde van de jetlag, waar vooral Willemijn erg veel last van had.

Tot zover onze avonturen. Ik weet niet wanneer er een volgend verslag zal komen in verband met internettoegang, maar hij komt er zeker en tot dan!

Liefs, Anne en Willemijn.

Reacties 8

Cisca 06-11-2013 08:38

Oh, wat heerlijjk kan Les koken, hè! Jullie hebben in elk geval een stukje Aussie gedaan die ik nog niet heb gehad! Wel Sydney maar niet echt Opera House!
Het verschil van haast en stress tussen Amsterdam, Hong Kong en Australië zul je nog veel ervaren.
Liefs aan mijn zusje en zwager (en wie je nog meer ziet deze week natuurlijk) van ons.

Leuk weer die verhalen van jullie.
Geniet weer lekker mee...

Veel plezier nog in Sydney.

xxx Cisca

Bert liefting 06-11-2013 10:20

Lieve Anne en Willemijn,

Het wachten op jullie eerste blog werd beloond met een mega leuke story! Jammer dat jullie niet wat langer in Hong Kong konden verblijven, want persoonlijk vind ik dat een geweldige City. Ik en andere fans zien uit naar jullie volgende blog, maar laat ons daarop niet al te lang wachten! Have fun down under!

Nicole 06-11-2013 10:52

Wat een heerlijk verhaal! Lekker genieten daar girls en ik kan niet wachten tot de volgende avonturen ! Liefs Nicole

Lidy 06-11-2013 13:07

Genoten van jullie verhaal/avonturen! Fijne verblijf verder, en geef een dikke kus en knuffel aan mijn zus en zwager.
Lieve groeten,
Lidy

Margriet 06-11-2013 14:32

Hallo wereldreizigers !

Weer erg leuk om alles te kunnen volgen.

xx Margriet

Fleur 07-11-2013 18:16

Hoi Anne,
Jeetje wat heb je de eerste dagen al veel meegemaakt! Zo te lezen hebben jullie het naar je zin. Ik ben benieuwd al naar je volgende belevenissen. Geniet ervan!
Liefs x Fleur

stefan 08-11-2013 12:19

Leuk dat je ook op the peak ben geweest in hong kong
Stijl he. Dat het gaoties is daar sluit ik me bij aan ik vond het ook erg stinken in de stad.
Vraagje zat je in manly dat je had over ferry en harbor bridge.

Ik hoop dat jullie net zo genieten van aussie dan ik.
Groeten van neef

stefan 08-11-2013 12:20

Leuk dat je ook op the peak ben geweest in hong kong
Stijl he. Dat het gaoties is daar sluit ik me bij aan ik vond het ook erg stinken in de stad.
Vraagje zat je in manly dat je had over ferry en harbor bridge.

Ik hoop dat jullie net zo genieten van aussie dan ik.
Groeten van neef

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer